Duyurular

Ebeveynler Çocuklarına Duygularını Göstermeli mi?

103 kişi okudu.

 

Üzüntülüyken, stresliyken ve belki içimizden sadece ağlamak gelirken çocuklarımıza bunu yansıtmamayı nasıl başarabiliriz? ya da bunu yansıtmalı mıyız? Ben açıkçası çocukları bir fanusun içinde yetiştirmeyi doğru bulmuyorum. Anne hiç üzülmez, kızmaz, bağırmaz, ağlamaz bu imajı çizmeyi doğru bulmuyorum. Abartmadan bunları görebilir çocuklar.

👉🏻Anne üzülür sonra toparlar,

👉🏻Anne kızar sonra sakinleşir,

👉🏻Anne nadiren bağırır haksızsa özür diler
👉🏻 Anne baba seviyeli olarak tartışır sonra uzlaşır


Bunları da görmeli çocuklar. Çünkü hayatta sadece anne baba ile iletişime geçmeyecekler. Okulda öğretmeni ona bağırınca şoka giren çocukları biliyorum. Anne babasını hiç tartışırken görmeyen nasıl uzlaşılacağını bilmeyen çocuklar da var. Annesi hep mutlu gibi rol yapan sanki bir masalda yaşayan çocuklar da var.Aman çocuk üzülmesin, sıkılmasın, biz sıkıntı çektik o çekmesin demeyin. O çocuk sıkılacak da, üzülecek de zorluk da çekecek ki hayata hazırlansın. Hayatı ona zarar vermeyecek şekilde yansıtın. Yoksa sizin kanatlarınızın altından çıkınca sudan çıkmış balık gibi oluyorlar. Öğretim görevlisi eşim Üniversitede çocuğunun notunu sorgulamaya gelen velilerden bahsediyor🙈 İş hayatında hiç sıkıntıya gelemeyen azıcık zorlanmada pes eden gençlerin sayısı çok fazla. Hayatı boyunca özel okulda okuyan sonrasında Türkiye’nin en iyi eğitim veren devlet üniversitelerini kazanıp tuvaletleri pis diye oraya gitmeyip yine özel üniversiteye gitmek isteyenler var.
Üzüntünüzü, sıkıntınızı ve sinirinizi mantık filtrelerinden geçirip yansıtın çocuklara. Sevinç annem hasta, ameliyat oldu ve yine olacak. Zaman zaman ağlıyorum çocuklar görüyor. Sinirim bozuk oluyor, yersiz yere kızıyorum bazen sesim yükseliyor sonra özür diliyorum. Ama hayat devam ediyor antrenmanlara da gidiyoruz böyle fotoğraftaki gibi filtrelerle de eğleniyoruz. Her duyguyu dengeli olarak yaşıyoruz, çocuklarımıza da yaşatıyoruz.