Duyurular

Evlat Acısı

2.038 kişi okudu.

kaan

İlk oğlum Kaan’ım yaşasaydı bugün 14 yaşında olacaktı. Doğum günün kutlu olsun evladım. Bende olan tek fotoğrafına (bu ultrason resmi değil,  doğduktan sonra çekilen bir fotoğrafı var. Normal bir bebek fotoğrafı sadece 357 gram ve gözleri kapalı. Minyatür mükemmel bir bebek. Benim ilk bebeğim) bakıyorum da aynı Sevinç’e benziyorsun. Aynı minik hokka burun, çene, ince ve uzun parmaklar. Her zaman kalbimizde yaşayacaksın yakışıklı oğlum. Rahmetli anneannenin koynunda nurlar içinde yat. Acın ilk günkü gibi taptaze yüreğimde, ruhumda açılan boşluğu hiçbir şey dolduramaz. Seni çok seviyorum Kaan’ım.

Kaan 21. Haftada prematüre doğdu ve doğumdan sonra vefat etti.. Bu vesileyle prematüre doğum yapan ve evlat acısı yaşayan Hassas Annelerin de acısını paylaşıyorum. Evladını prematüre doğum nedeniyle kaybeden annelere fazla söz hakkı verilmez sanki belli bir yaştaki evladını kaybeden anneler kadar üzülmeye hakkı yoktur bu annelerin ve ben buna çok içerlerim… Evlat acısı çok zor ve bebeğiniz belli bir büyüklüğe gelmeden doğup vefat ettiğinde bu kayıp bazen önemsenmiyor. Halbuki o hastaneden kucağı boş çıkmak, bebeksiz bir lohusa olmak, doğumdan sonra memelerinin sütle dolması ama bu sütleri verecek bir bebeğinin olmaması… Bunlar tahammül etmesi çok zor şeyler. Bir de o kaybedilen bebeğin unutulması gereken bir bebek olduğunu düşünenlerin olduğunu bilmek evlat acısı yaşayan bir anneyi çok incitiyor. Bu durumda tavsiyem bu acınızı doyasıya yaşayın, istediğiniz kadar ağlayın ve lohusa olduğunuza da unutmayın. Kendinize dikkat edin, dinlenin ve iyileşin. Ben Kaan’ı doğurduğumda Florida Üniversitesi Sosyal Psikoloji Laboratuvarının müdürü ve araştırma koordinatörüydüm. 13 asistanımla çok yoğun bir deney programımız vardı. Ben doğumdan 1 hafta sonra bir şey olmamış gibi işe döndüm. Bu bana psikolojik olarak iyi gelse de yeni doğum yapmış bir anne olarak keşke en azından 1 ay izin kullansaydım. Çok zor günlerdi ama çok şükür şimdi her şey çok daha iyi. Artık sanırım Kaan’ın gidişini iyice kabullendim ve eski Kaan ağlamalarım kalmadı. Bazen şöyle düşünüyorum Kaan sağlıkla doğsaydı Esin ve Sevinç kesinlikle olmayacaklardı ve kızlarım olmadan bir yaşam düşünemiyorum. Allah’ın bir bildiği vardır ve bizim tek yapabileceğimiz Allah’ın bize verdiği nimetlere ve güzelliklere şükretmek. Tevekkül ve şükür iyileştiriyor.