Duyurular

Uzmana Soruyoruz: Çocuğum Çok Vuruyor, Ne Yapabiliriz? Uzman Pedagog Belgin Temur Cevaplıyor

4.189 kişi okudu.

belgin

Özel Mavi Aile Danışmanlık Merkezi‘nin kurucusu Uzman Pedagog ve Psikolojik Danışman Belgin Temur Cevaplıyor

Soru: 2,5 yaşındaki oğlumun vurma alışkanlığı var. Biraz kızsın veya istediği olmasın hemen el havaya kalkıyor ve vuruyor. Arkadaşlarına da bana da vuruyor. Nasıl davranmam gerek? Bir grupta yaşıtına vurunca o anda nasıl davranmalıyım? Bana vurduğunda nasıl davranmalıyım? Genel olarak bu davranışı engellemek ve bitirmek için neler yapabilirim?

Belgin Temur’un cevabı:

2 buçuk yaş çocuk gelişiminin en önemli aşamalarından birinin yaşanmakta olduğu dönemdir. Bu dönemde çocuklar artık bebeklikten iyice sıyrılıp ilk çocukluk dönemine adım atmaya başlarlar. Tüm becerileri olağanüstü bir hızla gelişmektedir. Hem fiziksel olarak hem de zihinsel ve sosyal olarak gelişmektedirler. Bu dönemde çocukların bu gelişim hızına uyum sağlamak anne babalar için kolay olmamaktadır. Çünkü çocuklarını bir yandan bebek gibi algılarlar, diğer yandan da daha büyük çocuk tutumları karşısında nasıl davranmaları gerektiği konusunda çaresiz hissederler. Ve tam da bu dönemde çocukların bu hızlı gelişim hızına eşlik edebilmek, onların duygusal ve sosyal olarak sağlıklı gelişimlerine destek olacak tutumları belirlemek çok büyük önem taşır. Birçok becerisi gelişen 2 buçuk yaş çocuğuna tüm bu becerileri kullanabilmesi için fırsat vermek, önünü kesmemek, onun yerine yapmaya çalışmamak önemlidir. Aynı zamanda henüz “benmerkezcilik” özelliği devam ettiği için çocuğunuz kendi isteklerini yaptırmak konusunda fazla ısrarcı olacaktır. Üstelik isteklerinin çoğu gerçek ihtiyaçları olmayacaktır. Burada çocuğun gerçek ihtiyaçları ile olgunlaşmamış olmasıyla ilgili olan taleplerinin birbirinden ayrılabilmesi çok önemlidir. Bu taleplerin mutlaka reddedilmesi, ertelenmesi gerekiyorsa ertelenmesi gerekir. Bu yaş çocuğunun engellenme toleransı her gün artmaktadır. Ancak bu olgunluk düzeyine erişebilmesi için kendisine bakım veren kişilerin ona belirli sınırlar çizmesi gerekir. Çocuğun da artık “hayır”ın anlamını kavramaya başlaması, bazı isteklerinin olmayacağını ya da erteleneceğini öğrenmesi gerekir. Tersi olarak sürekli talepleri karşılanan, ağlamasın, üzülmesin diye hemen her istediği yapılmaya çalışılan çocuklar engellenmeye tolerans göstermeyi öğrenemiyorlar. Bir süre sonra başka çocuklarla bir arada olduklarında ya da kendi konfor alanlarının dışında küçücük bir istekleri bile karşılanmadığında bu duygu ile baş edemiyorlar. Bazen aşırı kızgınlık tepkileri göstererek, ağlayarak, bağırarak, kendi varlıklarını hissettirmeye çalışırlar. Engellendiklerinde ya da istekleri olmadığında da bu tepkilerini şiddetlendirerek isteklerine ulaşmaya çalışırlar. Hatta bazen eşyalara zarar verici davranışları olabilir, kendilerine engel olan kişilere vurarak tepkilerini belli etmeye çalışabilirler. Bir yerde kendilerine sağlıklı sınırlar konulmadıkça bu böyle sürer gider. Sonunda da sosyal ortamlarda uyum zorluğu çeken, huzursuz çocuklara dönüşebilirler. Çocuğun büyüme yolculuğunda anne babanın da “büyümesi” gerekir. Yani bebekken izin verdiğimiz şeylere ya da engelleyemediğimiz şeylere, çocuğumuz büyüdükçe yaklaşımımızın da farklı olması gerekir. Biz hala en ufak bir “mızlamasında” onun isteklerini gerçekleştirmek için seferber durumda isek, çocuğumuz kendi davranışlarının kontrolünü, isteklerini ertelemeyi ve dolayısıyla rahat ve huzurlu bir şekilde uyum göstermeyi öğrenemeyecektir. Bu nedenle mutlaka disiplin yöntemlerimizi, nelere izin verdiğimizi, çocuğumuzun bebeksi taleplerinin ne kadar gerçekten onun ihtiyacı olduğunu iyi değerlendirmemiz gerekir. Aksi halde okul yıllarına dek uzanacak başka davranış sorunlarının da tohumlarını atmış oluruz.

Diğer yandan hiçbir agresif tutumu onaylamadığımızı çocuğumuzun en başından itibaren bilmesi gerekir. Bir yaş civarında anne babaya oyun gibi vuran bebekler olur. Bu dönemde bu komik bir durum gibi algılanır ve her seferinde buna gülünürse çocuk bir şekilde bunun anne babayı eğlendirmenin ve hatta onlarla iletişim kurmanın bir yolu olduğunu öğrenir. Sonra da bu davranışı değişik durumlara adapte edebilir. Bir süre sonra heyecanlandığında da, mutlu olduğunda, üzüldüğünde, kızdığında, yani özetle neredeyse her tür duygusunu ifade etmek için bu “vurma” davranışını kullanabilir. En başından itibaren buna izin vermemek, bundan hoşlanmadığımızı belli etmek gerekir. 2 yaşından sonra ise bunun net bir şekilde söylenmesi, çocuk herhangi bir sebeple vurmaya yeltendiğinde buna engel olunması, bunun yerine nasıl davranması gerektiğinin söylenmesi gerekir. Örneğin: “vurmak hiç iyi değil, hoşuma gitmiyor, canım yanıyor, vurmanı istemiyorum. Ama bundan hoşlanmadığını anlıyorum veya bunu istediğini biliyorum ama onu sana veremem” gibi net açıklamalar yapılması ve mutlaka vurmasına her seferinde engel olunması gerekir. Gerekirse birkaç dakikalığına grup dışına çıkarılıp, sakinleştirilip, konuşulup tekrar gruba dahil olması sağlanmalıdır.

Belgin TEMUR

Uzm. Pedagog

maviailedanismamerkezi.com/

Adres: Ayşe Çavuş Cad. Akyıldız Apt. No:30 D:6 Suadiye / İSTANBUL

Telefon: +90 216 362 8772

Cep Telefonu: +90 533 713 4786