Duyurular

Hassas Anne Hikayeleri: Hassas Anne Sahra sütten kesme hikayesini anlatıyor

3.257 kişi okudu.

Dünya Tatlısı Kızım;
Artık 1.5 yaşında minicik boyu ama kocaman bir kalbi olan bir kız çocuğu oldun. Koşan, yemek yemekten ayakkabısını giymeye kadar her şeyi kendisi yapmak için ısrar eden ve çoğunlukla da başaran, şakalar yapan ve kendi tercihleri olan küçük bir bireye dönüşmeni hayranlıkla izliyorum.

Bu gelişimini izlemek inanılmaz gurur verse de şimdiden bebeklikten çıktığını kabul etmek çok zor. Büyümenin aşamalarından biri ve belki de benim için en zor olanı süt emmeyi bırakman oldu. Bir annenin “Son defa emzirmenin bu kadar yürek parçalayıcı olduğunu bilmiyordum” dediğini okumuştum. Ne kadar güzel ifade etmiş.
17 ay boyunca her istediğinde süt verdikten sonra, sana sütü bıraktırmanın çok zor olacağını düşünüp, en cok da senin çok üzüleceğinden korkarak bu süreyi uzatıyordum. Ama kalbimde bir yerlerde asıl zorluğun o muhteşem duyguyu bir daha yaşayamayacak olmak olduğunu biliyordum.

Sen daha doğmadan seni emzirdiğim rüyalar görüyordum. Hemşirenin seni emzirmem icin kucağıma verdiği an hayatımın en tatlı telaşını yaşadım. Sonraki aylarda saatlerce süren ve araları çok kısa olan emzirme seanslarımız, olmayacak yerlerde süt icin ağlaman, biberon kullanmadığın için seni kimseye bırakıp bir yere gidememem, emmeyi bıraktığın son güne kadar dahi gündüz her yarım saatte memede durmak istemen, gece ise aralıksız emzik gibi kullanmandan dolayı uykusuz geçen geceler beni zorlasa da simdi hepsi birer tatlı anı olarak kaldı.

Diğer yandan sana sütü bıraktırmak hiç de korktuğum kadar zor olmadı. Çok hasta olduğum bir günün gecesinde seni kucağıma alamayacak kadar halsizken artık sütü tamamen bırakma vaktimizin geldiğine karar verdim. O gece sana babaannen baktı ama 2 kat asağıdan kulağıma gelen “anne, nene” çığlıkların ve ağlayışların, arada yanına gelen babana seni bana getirmesi için yalvarırcasına sarılıp öpmen. “Anne” diye ağlaman kalbimi çok acıttı küçük meleğim. O gecenin sabahında mememin ucuna önce bal, sonra üzerine kekik sürüp “meme eee oldu” dememiz üzerinden neredeyse 1 ay geçmesine rağmen hatırında kaldı. Hala arada mememi gösterip “anne nene eee” deyip bizi güldürüyorsun canım kızım.

Yaptığın oyunlar, her kelimeyi papağan gibi tekrar etme isteğin, hiçbir şeyi unutmayan o güzel hafızan bazen beni o kadar şaşırtıyor, hayrete düşürüyor ki Rabbime senin kadar güzel, sağlıklı,akıllı bir evlat verdiği için ne kadar şükretsem azdır diye düşünüyorum.
Şimdi düşünüyorum da aslında seni emzirmenin en güzel yani sana yakın olmaktı ama ikimiz de birbirimize sarılmayı ve öpmeyi çok sevdiğimizden, bu da çok değişmedi.

Hayatımızın her aşamasında fiziksel olarak bu kadar yakın olamayacağız. Ben çalışacağım, sen okula belki başka ülkelere gideceksin. Eğer ben görebilirsem umarım bir gün kendi bebeğini beni sevdiğinden çok daha fazla seveceksin, tıpkı benim seni dünyalardan çok sevdiğim gibi. Ama “Anne olunca anlarsın ” derdi hep anneannen. Ben çok iyi anladım, sen her zaman benim dünya tatlısı küçük bebeğim olarak kalacaksın.

ANNEN…

01.04.2011 Cuma 15:00

Yorum yok

  1. Nasıl da duygularıma tercüman oldu bu yazı. Oğlum 14 aylık oldu. Herkes memeyi bıraktırmamı söylüyor ama ben henüz erken onun hakkı 2 yaş diyorum hep. O kadar beklemene gerek yok artık faydası da yok deseler de bu duygulara , paylaşıma tekrar sahip olamayacağımız için 2 yaşını beklemeyi düşünüyorum. Ayrıca büyük oğlumda tecrübe ettiğim gibi oğlumdan çok beni sarsacağı kesin bu kararım. o nu 19 aylıkta bırakmak zorunda kalmıştım. O sebepten 2 yaşını beklemeyi düşünüyorum. Zaman ne gösterir bilinmez tabi…. Annelik duygusunun katmerli yaşandığı bir süreç…

Cevapla