Duyurular

Konuk yazar: Öğretmen Hassas Anne Berna Barmanbek Dinlemenin Önemi

2.030 kişi okudu.

İletişimdir insanı insan yapan hepimiz anlaşılmayı isteriz anlamanın ve anlaşılmanın en önemli unsurudur dinlemek…

     Eşim beni dinlemiyor, çocuğum beni dinlemiyor cümlelerini ne kadar sık duyar olduk. Peki hiç soruyor muyuz ben ne kadar dinliyorum diye? Dinlemenin temeli daha anne karnında başlar bebek konuşamaz göremezken duyar, ama doğar ve konuşmaya başladığında aslında kimsenin onu dinlemediğinin farkına varır.
 
  Sevgili Hassas Anneler çocuğunuz sizi dinlemiyorsa, sadece sizi değil okulda dersi, misafirlikte büyüklerini dinlemiyorsa emin olun siz de onu dinlemiyorsunuz, sadece dinliyor gibi yapıyorsunuz ama dikkatiniz başka bir şey üzerinde oluyor.
Evet bazen çok bunaltıyorlar, durmadan sorular soruyorlar, siz o an çok önemli bir şey konuşurken ya da yetiştirilmesi gereken bir iş yapıyorken araya girip çok alakasız saçma sapan şeylerle sizi meşgul etmeye çalışıyorlar, siz de mecburen baştan savıyorsunuz ya da kızıyorsunuz ama eğer dikkat ederseniz sizin her baştan savmanızda çocuğunuz başka bir şeyle size geri dönüyor ta ki kendini dinletecek bir yöntem bulana kadar bu da genelde ya kırıp dökme ya ağlama ya da bağırma oluyor…
   Çünkü çocuk için dinlenilmek demek; var olmak demek, ben de buradayım demek, çocuk için dinlenilmek demek ; annem-babam beni seviyor demek, ben değerliyim demek. Çocuklarınızla konuşurken onlarla göz hizasında eğilerek konuşabilirseniz annem-babam da benim gibi beni anlıyorlar mesajı vermiş olursunuz, eğer ona dokunarak konuşursanız güven mesajı vermiş olursunuz …
Günlük şehir hayatında koşuşturmanın içinde özellikle de çalışan anne- babanın çocuklarında bu eksikliğin daha da derin olduğunun farkına varıyoruz ve bu eksiklik ileride özgüveni eksik, kendinden başka kimseyi düşünmeyen kimsenin konuşmasına izin vermeyen dolayısıyla anlayışsız bireyler ortaya çıkarıyor. Çocuğunuzu dinleyin çok mu meşgulsünüz, yetiştirmeniz gereken işiniz mi var lütfen öyle durumlarda onu dinliyormuş gibi yapmayın elinizdeki iş her ne olursa olsun 1dk o işi bırakın ve onun göz hizasına eğilerek ”canım kızım-oğlum şu an seni dikkatle dinliyemiyorum yetiştirmem gereken bir işim var eğer bana izin verir işimin bitmesini beklersen seni dikkatle dinleyeceğim ve anlamaya çalışacağım” diyerek işinize devam edin ve işinizin bitiminde onu yanınıza çağırıp “az önce dinleyemedim şimdi anlatabilir misin?” diyerek onu dinleyin.
   Çocuklar için dinlemenin önemini başımdan geçen bir olay sayesinde daha da iyi anladım anaokulunda görev yaptığım sırada yarı yıl tatiline girmek üzereydik ve e-okul sistemine karneleri girmek zorundaydım sistem yoğundu ve kısıtlı bir sürem vardı çocukların serbest zaman etkinliği sırasında masamda karneler üzerinde çalışırken 5 yaşındaki br çocuğum bana bir şeyler anlatıyordu, ama ben o kadar kendimi işime kaptırmıştım ki onu duymuyor sadece kırılmaması için onu dinliyor gibi yapıp kafamı sallıyordum aradan kısa bir süre geçtikten sonra çocuk sustu ve eliyle çenemi tutup yüzümü yüzüne döndürerek gözlerine bakmamı sağladı ve bana ”öğretmenim ne dedim ben?” dedi o an dondum ne yapacağımı bilemedim, o kadar kırılmıştı ki hemen yaptığım işi bıraktım göz hizasına inerek ”özür dilerim yetiştirmem gerken bir iş vardı ama senin de kalbinin kırılmasını istemediğim için seni dinlemeye çalıştım ama ne demek istediğini dikkatli dinleyemediğim için anlayamadım dedim”.ve tekrar anlatmasını istedim o gün fark ettim ki aslında onun istediği sadece dinlenilmek ama benim onu kırmamak adına yaptığım dinliyormuş görüntüsü onu daha çok incitmişti.
Ve yine bir başka çocuğum her şeyi ağlayarak anlatmaya çalışıyordu konuşurken sürekli ağlıyordu, çünkü anne-baba onu sadece ağladığı zaman dinlemişti  ona şu cümlem yetti “eğer ağlayarak konuşmaya devam edersen seni dinlemiyeceğim çünkü ne demek istediğini anlamıyorum ben seni anlamak istiyorum” bu cümlemden sonra çocuk durdu ve sakin bir şekilde kendini ifade etmeye başladı.
Herşeyin temeli çocuklukta atılır eğer sorunların temeli kökteyse bulunacak çözümler sorunu değiştirmez sadece geçiştirir. Bu yüzden bir çocuğu  3-5 yaşında dinlemezseniz 18 yaşında sizi dinlemesini bekleyemezsiniz.
Hepimiz çocuklarımızı sağlıklı birey olarak yetiştirmek isteriz ama gözle göremediğimiz küçücük hatalarımız biriktikçe çocuklarımızın üzerinde bir yük ve dolayısıyla onları ruh sağlığı çok da iyi olmayan bireyler haline getirir. Çocuklarınızı dövmüyor, kızmıyor olabilirsiniz ama onları dinlemiyor ve onlarla kaliteli vakit geçirmiyorsanız da çok farklı bir şey yapmıyorsunuz. 
Tüm velilerime tekrar tekrar hatırlattığım bir şey vardır onu burada paylaşmak istiyorum; çocuğunuzu siz dünyaya getirmiş olabilirsiniz ,siz büyütmüş olabilirsiniz ama unutmayın o sizin çocuğunuz olmaktan daha önce bir insan, iradesi istekleri olan bir birey siz onları görmezden gelirseniz emin olun bir gün onlar da sizi görmezden gelecektir….
 
Tüm Hassas Annelere ve çocuklarına mutlu, sağlıklı, ve anlayışlı bir yaşam diliyorum.
Berna Barmanbek

Cevapla