Duyurular

Doğum hikayeleri: Hassas Anne Elif oğlu Ahmet Poyraz'ın doğumunu anlatıyor

2.977 kişi okudu.

Bu da benim doğum hikayem sene 2009, hiç bir şeyden şüphem yok yoğun çalışma dönemindeyim rüyamda birden kuçağımda bir erkek bebek ve çok güzel uyanır uyanmaz eşime kalk ben hamileyim dedim eşim saçmalama olamaz dedi zamanı değil neyse test yaptım ve bir çığlık olamaz hamileyim sonra 9 ay hiç sorunsuz bir hamilelik geçirdim 4. ayında cinsiyeti belli olmadan ben zaten biliyordum o erkekti dediğim gibi erkek bebekti.


Eşim gözleri renkli olur inşallah diyordu sürekli ama ben biliyordum o renkli gözlü değildi onu görmüştüm ben gülen bebek beyaz ama siyah gözlü dünyalar tatlısı bebek. Eşim 9 ay hiç bir yere gitmedi yalnız bırakmadı beni ta ki o geceye kadar işten geldi saat 12 gece arkadaşlar halı sahaya çağırdılar beni ama ben gitmedim dedi o kadar üzüldüm ki benim için her gün evde birden git deyiverdim o gitti ben de uzandım yatakta kalbim hızlı atarken uyanıverdim bir su gelmiş gibiydi sonra içeri gittim birden suyum boşaldı. Sakin olmalıydım ev sahibimi aradım abla hazırlan doğum başladı dedim sonra bekledim eşimi yok gelmiyor telefonu evde kalmış sonra uzakta olmayan sahaya gideyim dedim ve gittimde sahaya gittiğimde arkadaşlar “hayırdır Elif kocanı mı özledin?” diye şaka yapmaya başladılar ben de gülerek hayır doğuruyorum dedim eşim fırladı panik mi panik sakin ol dedim dur eve gittik banyo yapmam lazım dedim çünkü hemen doğum olmayacağını biliyordum ama eşim olmaz dedi olur dedim girdim banyoya yaptım hazırlandım gittim hastaneye saat 1 sancı başladı ama açılma yok ağlıyorum yanımda annem yok ablalarım yok yalnızım ama güçlüyüm.


Gülen bebek gelecek sabret diyordum saat 10 acil sezeryan kordon dolandı kuzuma ama ben perişan oldum girdim ameliyata bir uyandım bir çığlık işte oydu benim minik kuzucum aynıydı aylar önce gelen oydu aynı yüzüyle aynı bedeniyle bana rüyamda ilk kez merhaba demiş anneliği tattırmıştı ee sıra geldi ismi ne olacaktı dedim Ahmet Poyraz olsun Ahmet’ler gibi Zeki olsun poyraz gibi essin dedim öyle de oldu 9 Ocak 2010 Poyraz’ım geldi kucağıma. Yavrum 3 yaşına yeni girmişti ki kanser olduğumu öğrendim olmaz dedim o bensiz esmez dedim uçmaz dedim ve kanseri yenip hayatımıza kaldığımız yerden devam ettik işte benim dünyalar güzeli gülen yüzüm.
Elif 

Ece not: Bu gülen yüzlü yakışıklının böbreklerinde bir sorun varmış ve ürik asiti yüksekmiş bir türlü düşürememişler. Bu konuda bilgisi olanlar tecrübelerini yazarlarsa çok sevinirim.

Cevapla