Duyurular

İlkokula ve kreşe sorunsuz başlamanın temelleri bebeklikte atılır

13.444 kişi okudu.

Lütfen çocuğunuzun kendi başına olmayı ve oynamayı öğrenmesine izin verin. Annelerine yapışık çocuklar anneleri tarafından “beni çok seviyor” diye değerlendiriliyor bazen ama bu çok da sağlıklı bir şey değil. Ben her zaman çocukların bireyselliğini desteklemek gerektiğini düşünüyorum. Öncelikle kendilerini sevmelerini sağlarsanız emin olun sizi de çok seveceklerdir. Bunu da koşulsuz sevginizi devamlı vererek, onlara her zaman destek olarak ve bireysel yaptıkları başarıları destekleyerek yapabilirsiniz. Evdeki huzur ve mutluluk da çok önemli tabii. Çocuklar evdeki ortamdan etkileniyorlar.

Kendini güvende hissetmeyen çocuklar daha sonra hem kreşe hem de ilkokula başlarken çok büyük sorunlar yaşıyorlar. Okula gitmek istemiyorlar ve gittiklerinde mutsuz oluyorlar. Annelerinden ayrı bir etkinlik düşünemiyorlar ve endişe duyuyorlar. Haftalarca kreşin kapısında oturan anneler görüyorum ve üzülüyorum. 3 çocuğum da ilk günden itibaren güle oynaya kreşe gittiler ve ben 1 saat bile kreşin kapısında beklemedim. Alper de bu sene 64 aylık ilkokul 1. sınıfa başladı ama bir kere bile ağlamadı ve endişe duymadı. Tabii ki ben de diğer anneler gibi uyum haftasında her gün okuldaydım ama zaten bunu yapmamız isteniyordu ve okulumuz hergün anneler için yararlı bilgiler içeren veli eğitimleri hazırlamıştı. Çocuklar derse girince biz veli eğitimine giriyorduk. Aynı anda sınıftan çıkıp çocuklarla buluşuyorduk. Okulu böyle sevmeleri tesadüf değil tabii ki. Kalpsiz bir anne de değilim. Ben onları aylar öncesinden yavaş yavaş hazırlamaya başlamıştım. Okulun ne kadar güzel bir yer olduğundan bahsettim. Hikayeler anlattım, orada yapacakları aktivitelerden bahsettim. En önemlisi de ben kendim endişe duymadım ve gözümde büyütmedim. Çocuklar sizin ne hissettiğinizi hemen anlarlar ve empati yetenekleri çok iyi olduğu için bundan etkilenirler. Siz rahat ve mutlu olacaksınız. Okula başlamanın kutlanacak ve çok mutlu bir olay olduğunu yansıtacaksınız çocuğa. Yoksa siz “Aman Allahım okul başlıyor nasıl olacak, bu çocuk nasıl gidecek tek başına” paniğinde olursanız ne kadar saklamaya çalışsanız da bu çocuğa yansır. Önce siz kendinizi hazırlayın okula. Ayrıca tabii ki iyi bir okul seçin. Çocuk mutsuz olduğu ve güzel bir eğitim görmediği bir yere tabii ki gitmek istemeyecektir. Benimkiler okullarını o kadar çok seviyorlar ki bayram taillerinde ve bazı haftasonları “neden okul yok?” deyip kızdıklarını ve hatta ağladıklarını bilirim. Çocuğunuzu okula hazırlanma sürecine dahil edin. Kırtasiye listesindekileri ve okul çantasını beraber seçin ve alın. Çocuğunuzu güzelce okula bırakın ve aklınızı orada bırakmadan çıkın gidin. O çocuk sizin dışarda olduğunuzu bilirse tabii kendini yeni arkadaşlarına ve okuluna veremez. “Annem acaba neden gitmiyor, demek ki ben güvende değilim” diye düşünmez mi? Vedalaşmaları kısa kesin. İyi dersler deseniz yeter. Üzülmeyin. Artık okulun hayatının bir parçası olduğunu bilsin. Mızmızlanınca götürmemezlik etmeyin. Okula gitmek istemeyince gezmeye götürülen bir çocuk tabii ki gitmek istemez.

Çocuklarımın okul sevgisi ve kendi kendine oynamayı sevmelerinin temellerini oturmaya başladıkları 6 aylıktan itibaren atmaya başladım. Ben çocuklarıma çok küçükten itibaren günün bir kısmında kendi kendilerine oynama alışkanlığını verdim. Küçüklükten başlayarak çocuğunuzu oyuncaklarıyla birlikte yere oyun halısının üstüne oturtun ve kendi kendine oynamaya teşvik edip gözünüzle onu görebileceğiniz ama onun sizi göremeyeceği bir yere gidin. Bu arada çocuğunuzun etrafında yutabileceği küçük nesneler olmasın. Kafasını vurabileceği sehpalar olmasın. Güvende olsun yani ve gözünüz üstünde olsun. Ben plastik çitlerden güvenli bir alan oluşturmuştum salonda ve orada rahatça bırakabiliyordum. Böyle böyle kendi kendine yetebilmeyi ve kendiyle de mutlu olmayı bilsin. Tabii ki uzun süre olmayacak bu kısa kısa süreler olacak. Onun gelişimi için bu önemli. Bu zamanı çok uzatmayın ilgisiz bırakmayın onu. Bazen anneler görüyorum bebek kendi kendine güzel güzel oynarken hadi yavrum şunu yapalım diye yanlarına alıyorlar. Bunu yapmaya gerek yok. Zaten bir süre sonra sıkılıp yanınıza gelecek. O zaman yaparsınız o aktiviteyi. Kardeşlerin de beraber oynamasını teşvik edin ama tabii yine gözünüz üzerlerinde olsun ve her zaman güvende olsunlar.

1,5 yaşından itibaren de kendi yaşıtlarıyla oyun grupları oluşturarak sosyalleşmelerini sağladım. Oyun grubunun nimetlerinden yararlanmak için pahalı kreşlere veya oyun merkezlerine ihtiyacınız yok. Kendi çevrenizden ve semtinizden de bulabilirsiniz çocuğunuzun yaşıtlarını. Parklarda karşılaşabilirsiniz bu çocukların anneleriyle. Ben de Alper 1,5 yaşındayken oturduğumuz yerdeki annelerle 6-7 kişilik bir oyun grubu kurmuştum ve her Perşembe toplanıyorduk. Hem yaşıt çocuklarımız sosyalleşiyordu hem de biz anneler biraraya geliyorduk. Değişik oyunlar oynatıyorduk, Kitaplar okuyorduk. Her hafta başka birinin evinde toplandığımız için çocuklar değişik oyuncaklar ve aktivitelerle mutlu oluyorlardı. Alper ve diğer çocuklar 3,5 yaşında kreşe başlayana kadar devam etti oyun grubumuz. Aynı semtte olduğumuz için bütün oyun grubu aynı anda aynı kreşe başlayınca okula alışmaları da çok rahat oldu. 2,5 yaşına kadar çocuklar pek birlikte oynamazlar ama yan yana oynarlar. Bu da güzel birşeydir onlar için. 2,5 yaşından sonra beraber oynamayı ve paylaşmayı öğrenirler oyun gruplarında. Annelerin iyi anlaşması da önemli ki anlaşmazlıklar çıkmasın sonra. Oyun grupları kurmanızı tavsiye ederim.

Tabii ki şunu unutmayın bütün çocuklar ve bebekler farklıdır. Siz doğru davranışları yapsanız bile çocuğunuz okula gitmemek için deliler gibi ağlayabilir. Ama bu doğru davranışları yapmanızı engellememeli. Kardeşler bile birbirinden farklı yetişiyor. Siz elinizden geleni yapın ama her çocuğun kendine özgü olduğunu unutmayın. Siz doğru davranışları yapın, içiniz rahat olsun ama buna rağmen sorunlar çıkarsa kendinizi suçlamayın.

 

 

Not: Lütfen doktorunuzu dinleyin. Benim tavsiyelerim sadece benim tecrübelerim ve kişisel araştırmalarımdır. Teşhis ve tedavi niteliği taşımaz ve doktorunuzun tavsiyesinin yerini tutmaz. Sevgiler

12 yorum

  1. çok güzel bir yazı olmus ellerinize sağlık.

  2. sizin paylaşımınızı okuduktan sonra ne kadar doğru birşey yapmısım dedim.çünkü benimde 3 yaşında bir kızım var ve değişiklikler sancılı gecmiyor uyum saglıyor hemen kreş de aynı şekilde oldu gittik ve başladı.

  3. Tesekkurler hassas anne:)duygularimin tercumani oldu yaziniz dogru yolda oldugumu bilmek guc verdi:)hoscakalin

  4. Kızımı kreşten aldım 1 ay gitti ilk 3 gün durdu gerisini hep ağladı 4 saat boyu 2 yaşında konuşamıyor diye verdim ama şimdilik beceremedik bende sizin gibi ev kreş gibi ne oyuncak istersen var mahalleden arkadaşları toplim diyorum ama güvenemiyorum kafamıza göre değiller ne yapıcam bilmiyorum başka bi kreşe 1 2 saatliğine gönderim diyorum

  5. Merhaba
    Son zamanlarda aklıma takılan bir konuyu yazmışsınız. Sorun şu ki, 6 aylık oğlum eğer odada bşr şnsan yoksa asla yalnız kalmak istemiyor ve bağırıyor. Ağlamaya dönüyor bağırma eğer yanına gitmezsek. Ki 3. Aydan beri yalnız bırakmaya çalışıyorum ama nafile:(çok mu oynadım acaba ben bebeyle?veya eneklemeye çalışıp yapamıyor oluşundan hırçın mıdır?nasıl alıştırsam acaba?

  6. Benim 7 yaşında kızım 1. Sınıfa başladı Temmuz ayındada 3 çocuğum oldu kızımdan ayrılmak bana çok zor geldi devamlı hasta olduğu için acaba terlermi okulda cam açık kalıp cereyanda kalırmı hep bunları düşündüm kızım benden daha güçlü çıktı öğretmenini çok sevdi arkadaşlarıyla iyi anlaştı ve servisle okula gitmesine rağmen benden daha cesur çıktı şuan kardeşi beş aylık çok şükür kıskanıpda okula gitmemezlik yapmadı çok güzel okumayada geçti 13 yaşındaki kızım sen bebekle ilgilendiğin için derslerimi kontrol etmiyorsun diye sitem ediyor Allah tüm annelerin yardımcısı olsun gerçekten hem zor hem kolay anne olmak

  7. Oğlum 2,5 yaşında başladı kreşe 1,5 yaşına kadar ben baktım doğum izni ücretsiz izin derken işe dönüş vaktim geldi yaklaşık 9-10 ay da kayınvalidem baktı gündüzleri ama benimle alıştığı oyunlara ve 2 yaş sendromu nedeniyle daha fazla babaannede tutamadık 🙂 mecburen 2,5 yaşında kreşe başladı 🙂 ilk günden itibaren çok sevdi ve eklenerek gitti şimdi aynı kreş de 2. Yılımız bu sene drama, dans, müzik ve İngilizce de başladı 🙂 akşam o kreşten ben işten eve gelince gün içinde yaptıklarını anlatıyor zaten eve çantasında gün içindeki aktifideler le ilgili zaman zaman bilgi yada yaptıkları etkinlik işleri geliyor evde pekiştiriyoruz 🙂 gülüyoruz eğleniyoruz en baştan beri asla kreş demedim hep onun için okul oldu büyüdü abi oldu okula gidiyor benim oğlum oldu 🙂 tatilde yada hastalanınca okula gidemezse hemen mızıklanmaya başlıyor anne benim okula ne zaman gideceğim öğretmenimi arkadaşlarımı özledim diye 🙂 bu hafta sonu yeni elişi kAğıdları renkli baskı küpleri bir sürü kağıd aldık oğlumla o seçti onlarla büyüklere ve öğretmenine arkadaşlarına. Yılbaşı kartları hazırlayacağız şimdiden çok heyecanlı 🙂

  8. Ece Hanım bende elimden geldiğince onun hem tek hemde arkadaş çevresiyle oynamasını sağlamaya çalıştım ama pek çevre edinemedik kreşe gönderdim herşey gayet güzel ve yolundaydı ta ki bayram tatilini 9 gün bizimle geçirene kadar sonrası çok zor oldu çok ağladı mutsuz oldu bir süre sonra okul bitti artık diyerek aldık bu yılda göndermek istedim ama hiç oralı değil ne yapacağımı şaşırdım :/ bu arada kızım 45 aylık ve 15 aylık kardeşi var

  9. Merhabalar ben fransada yasiyorum ilk oglum 3yasinda okula basladi ama cok zorlanarak ogretmeni bir sure sonra cocugunuzu okuldan alin butun okulu rahatsiz ediyor aglamasiyla dedi cunku en fazla bir saat kalabiliyordu sonra beni ariyorlardi gidip aliyordum yani yazmaya kalksam yasadigim zorluklari sayfa yetmez okul muduru once kreste alistirin sonra okula getirin dedi.krese basladik yine cok zorluklarla alistik iki donem sonrda okula alisti ama hala hic sevmiyor okula gitmeyi size sorum 1 yasinda ikinci oglumu krese nezaman birakayim ikiside bana cok duskunker hic benden ayrilmiyorlar tuvalete dahi yanliz giremiyorum o kadar yani yardimlarinizi bekliyorum tesekkur ederim

    • yazımda anlattıklarımı uygularsanız daha kolay olur. uzmanlar mümkünse 3 yaşına kadar çocukların evde bakılmasını tavsiye ediyor. Yavaş yavaş sizden ayrı zaman geçirmeye alıştırın ama uzun zamanlar olmasın. Güvenli bağlanma için bol ilgi ve sevgi gösterin ve birlikte kaliteli zaman geçirin.

Cevapla